jongeren
Zelf je wereld vormgeven
Veel jongeren hebben het zwaar. Jeugdprofessionals helpen hen meestal zich aan te passen aan hun omstandigheden, ziet Sebastian Abdallah. Hij pleit voor een andere manier van werken met jongeren: de ‘interactionistische' benadering. ‘Jongeren keken uit naar de wekelijkse pizza-avond om te praten over het leven.'
Zorg op school
De psychosociale leerlingenzorg is een essentieel onderdeel van het Zweedse onderwijssysteem. Patrick Broeders belicht de sterke punten van het Zweedse model, maar ook de uitdagingen: personeelstekorten en een toename van geweld.
‘Deze jongen heeft geen persoonlijke problemen, maar een opvangprobleem’
‘Ik ben jeugdbeschermer bij een organisatie die alleenstaande minderjarige vluchtelingen begeleidt. Als in Ter Apel blijkt dat een kind alleen is, krijgt een organisatie als de onze de voogdij. Volgens de wet moeten alle kinderen tot achttien jaar een wettelijke vertegenwoordiger hebben. Als ze onder de vijftien zijn gaan ze, in afwachting van gezinshereniging, naar een opvanggezin uit hun eigen netwerk of naar onze pool met opvanggezinnen.
Sociaal (jongeren)werkers en sociale media ‘Onlife’ present zijn
Sociaal werkers die hun vak verstaan zijn zoveel mogelijk toegankelijk en present. Maar de online dimensie in het leven van hedendaagse burgers is omnipresent: die is overal. Wat betekent dit voor de positie van de sociaal (jongeren)werker? En hoe verandert dit onze kijk op preventie, ontwikkeling en vorming?
Bi-culturele jongeren – Migratieverhalen leveren nieuw perspectief
Via migratieverhalen kunnen sociaal werkers bijdragen aan de identiteitsontwikkeling van jongeren met een migratieachtergrond, zegt Youssef Azghari, auteur van het boek In Dialoog met mijn Zoon. Reflecteren op je eigen migratiegeschiedenis voorkomt niet alleen eenzijdige beeldvorming, maar verbreedt ook je kijk op de wereld.
Een vicieuze cirkel van negatieve gedachten
Jongeren die sociale media op een escapistische manier gebruiken en gevoelig zijn voor negatieve gedachtepatronen, hebben een groter risico op chronische of heftige eenzaamheid. Volgens Marlies Maes moeten we niet alleen die negatieve patronen bij individuele jongeren doorbreken, maar ook werken aan een inclusieve en accepterende omgeving.
Ruimte voor ‘plaats’ binnen sociaal werk?
In dit artikel staat de betekenis van de buurt voor Marokkaans-Nederlandse jongeren in twee Utrechtse buurten, Kanaleneiland en Hoograven, centraal. De concepten ‘plaats’ en ‘ruimte’ uit de sociale geografie komen daarbij van pas. Gevoelens van thuis, binding met de buurt, maar ook van verlies en machtsrelaties komen daarbij aan de orde.
