Sociaal werkers in de Geestelijke Gezondheidszorg
Ontoereikende nabijheid
'Hè, verdorie, alweer?', dacht ik, toen ik op een zaterdagochtend met opeengeklemde kaken onder de douche stond te malen. 'Ik zou mijn werk toch niet meer mee naar huis nemen?'
Present
Werner van de Vrede legde Andries Baart – op afstand – een aantal vragen voor over afstand en nabijheid. Andries Baart antwoordde daar schriftelijk op. Deze uitwisseling was het resultaat.
De schaamte opnieuw voorbij
‘Mijn ervaringen wil ik vangen. Die van vroeger, die van nu. (…) Ik wil geen compromissen sluiten. Ik wil mij niet schamen.’ Met deze woorden begint De schaamte voorbij, bestseller van Anja Meulenbelt uit 1976 die de vrouwenhulpverlening inspireerde. Ook nu kan het, op een eigentijdse manier, een inspiratie zijn voor het werken vanuit eigen ervaringen in de vrouwenhulpverlening.
De juiste balans
Betrokken zijn bij een cliënt vraagt om inzet van je persoon, professioneel afstand bewaren om het bewaken van grenzen. Hoe bewaar je als sociaal werker een goed evenwicht tussen nabijheid en distantie?
Minder dwang, meer zorg op maat
Per 1 januari 2020 is de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg (Wvggz) in werking getreden. Deze wet vervangt de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen (Bopz) en heeft andere toepassingen, procedures en werkwijzen rondom verplichte zorg binnen de ggz. We schreven er eerder over; maar dit keer relateren we de wet aan de positie van naasten en de wettelijke status van de Familievertrouwenspersoon. Wat kan die in de praktijk betekenen?
De vele beelden van integraal werken
Integraal werken is het toverwoord om de complexe vraagstukken in het sociaal domein tegemoet te treden. Maar onduidelijk is wat precies te verstaan onder integraal werken. Het perspectief erop kan namelijk nogal verschillen. Vier Werkplaatsen Sociaal Domein onderzochten de beelden van integraal werken.
Een sterk merk
Hoe kunnen we met een gemeenschappelijke beroepsidentiteit sociaal werk sterker neerzetten en uitdragen, zo vroeg Jan Willem Bruins zich af in het vorige nummer. Kunnen pleegzorgwerkers, bedrijfsmaatschappelijk werkers, raadsonderzoekers, jeugdbeschermers en jeugd- & gezinsprofessionals zich voegen naar de overkoepelende beroepsnaam ‘sociaal werker’? En willen zij zich onder de BPSW als beroepskoepel verenigen? Thomas Heyman reageert en pleit voor sociaal werk als sterk merk.
Toestemming
Surfend op het wereldwijde web, krijg je bij elke nieuwe site de vraag of je toestemming wilt geven voor het plaatsen van cookies op je computer door de site die je bezoekt. In het sociaal domein komen we het begrip toestemming ook in allerlei wetten en regels tegen. Zo vraag je als professional toestemming voor het bewaren van persoonsgegevens voor de vorming van een dossier, voor het opvragen van gegevens bij andere instanties en in veel gevallen ook voor het inzetten van bepaalde hulpverlening of het ondergaan van medische behandelingen.
‘Het erkennen van het probleem geeft vaak al lucht’
Jolande IJkema is 57 jaar en ze werkt in Wijk bij Duurstede én in Cothen. Ze is haar loopbaan gestart als predikant in de protestantse kerk, eerst in Emmen en daarna in Wijk bij Duurstede. Na 20 jaar maakte ze een switch. Ze volgde de opleiding sociaal werk op de hogeschool in Ede.
E-learning vermindert stigma
Blijkt seksualiteit al een beladen onderwerp in het sociale domein, sekswerk is dat des te meer. Doordat hulpverleners niet dagelijks iemand tegenkomen uit de seksindustrie, kunnen ze snel in een kramp schieten wanneer dat wel gebeurt. Het onderwerp wordt dan doodgezwegen, of juist opgeblazen en geproblematiseerd, met sensationele nieuwsgierigheid benaderd of vanuit onjuiste aannames die sturend zijn in de anamnese en het hulpplan. Daardoor voelen sekswerkers met een hulpvraag zich respectloos bejegend en niet goed geholpen. Geen wonder dat ze vaak een vermijdende houding aanleren in het vragen van professionele hulp. Maar nu is er een e-learning voor hulpverleners.
