dak- en thuislozen
Vrouwelijke economische daklozen
In de reguliere maatschappelijke opvang vallen vrouwelijke economisch daklozen vaak tussen wal en schip. Ze worden als zelfredzaam gezien en mijden intussen de opvang. Evelien Kamminga pleit voor een beleid en praktijk die aansluiten bij wat deze vrouwen zélf nodig hebben.
De cliënt als frontlijnwerker
Twee jaar lang onderzocht Menno Hoppen coproductie in de maatschappelijke opvang. Bij deze initiatieven runnen dakloze mensen de opvang op momenten dat professionals afwezig zijn. Cliënten beslissen over deurbeleid, huisregels, toelating en sancties voor anderen. Sociaal werkers creëren ruimte voor de groepsdynamiek.
Actievoeren tegen huisuitzetting Een beetje lef
Marc Räkers stond aan de wieg van Vroeg Eropaf, een methode waarbij de gemeente na een signaal van problematische schulden huurders benadert en in overleg maatregelen treft. Veel huisuitzettingen worden zo voorkomen. Maar, vindt Marc: als alles faalt, moet ook gedwongen schuldhulpverlening mogelijk zijn. ‘Vrolijke Swiebertjes bestaan niet.'
Aanpak dakloosheid ‘Wonen eerst’ in een wooncrisis
‘Wonen eerst' markeert een verschuiving in de manier waarop Nederland naar dakloosheid kijkt: niet langer een zorgvraagstuk, maar een huisvestingsvraagstuk. De overheid heeft daarmee het recht op huisvesting omarmd, maar de praktijk is weerbarstig. Het landelijke onderzoeksconsortium Passende Huisvesting moet oplossingen aandragen.
Luisteren, kijken & lezen
De vierdelige serie Waar Slaap je? is een journalistieke podcast met ervaringsverhalen over en kennis van dakloosheid onder vrouwen en kinderen in Nederland. De serie is samengesteld door Lara Billie Rense en Jeske Jongerius.
Plan van Aanpak Maatschappelijke Opvang
Met het Plan van Aanpak Maatschappelijke Opvang investeerden Rijk en de vier grote steden begin deze eeuw in opvang- en woonvoorzieningen om de situatie van dakloze mensen te verbeteren. Professionalisering en persoonsgerichte trajecten werden de norm. De les: dakloosheid is te beïnvloeden als urgentie, regie en samenwerking samenkomen.
Werken met dakloze jongeren
Jean-Max Krabbendam werkt in Rotterdam als expertisemedewerker Toegang bij Centraal Onthaal. ‘We zien hier best veel dakloze jongeren die uit de Jeugdzorg komen: achttien-plussers die niet voor verlengde jeugdhulp in aanmerking komen of die deze hulp weigerden.’
Casuïstiek ‘Ik voel afschuw en woede over de manier waarop we de zorg hebben georganiseerd’
Ik werk op een inloopvoorziening voor dak- en thuisloze jongeren. Het is het mooiste én het zwaarste werk dat ik ooit heb gedaan. Mooi, omdat ik dagelijks de kans krijg om jongeren te ondersteunen die door vrijwel alles en iedereen zijn afgeschreven. Jongeren die in de knel zitten tussen trauma's, verslaving, armoede en psychische nood, leren om weer op zichzelf en op de medemens te vertrouwen en durven te hopen op een herstel of zelf een goede afloop. Het zwaarste, omdat ik ondertussen zie hoe het systeem waarin we proberen te helpen, steeds verder afbrokkelt.
Zorgrebellen Werken vanuit vertrouwen
Dagelijks ziet Paul Kreemers in zijn werk de gevolgen van doorgeschoten systeemdenken. Doorgeslagen doelmatigheid en kostenefficiëntie hollen de hulpverlening uit; mensen raken vermorzeld tussen de tandwielen van een volgens hem gebroken systeem. Zijn pleidooi: kies voor vertrouwen boven controle, en voor lef boven beheersdrang.
Column Leuke dingen verdelen
In de kerstvakantie las ik ‘Komt een land bij de dokter', het indrukwekkende boek van huisarts-straatarts Michelle van Tongerloo. Wat haar patiënten nodig hadden, zo leerde Van Tongerloo, bleek lang niet altijd overeen te komen met wat zij hen als arts kon bieden.
