Sociaal werkers krijgen in hun dagelijkse werk steeds vaker te maken met mantelzorgers. Die laatsten voelen zich vaak ongezien door beroepskrachten, ziet Yvette Wittenberg. Wat kunnen sociaal werkers doen om de samenwerking met mantelzorgers beter en gelijkwaardiger te laten verlopen? Tijd investeren in het doorgronden van de mantelzorgsituatie en diversiteitssensitief werken lijken cruciaal.

In onze sterk vergrijzende samenleving is mishandeling van ouderen een actueel onderwerp. Vaak is er daarbij sprake van ‘ontspoorde mantelzorg'. Slachtoffers vinden het vaak extra moeilijk om dit onderwerp met anderen te bespreken, omdat zij bang zijn daarmee een van hun schaarse contacten te verliezen.

Mantelzorgers met een migratieachtergrond geven gemiddeld langer en intensievere zorg dan mantelzorgers uit de meerderheidspopulatie en maken minder gebruik van formele hulpbronnen. Om hen goed te kunnen ondersteunen, is het van belang zicht te krijgen op hun individuele ervaringen en persoonlijke situatie en weg te blijven bij aannames over ‘de onbegrijpelijke ander'.