Professionele identiteit
Onzichtbaar maar vitaal
Een documentaire uit 1964 roept bij Jos van der Lans relevante vragen op over het heden. De vanzelfsprekendheid waarmee in 1964 over gemeenschapsvorming werd gesproken, is verdwenen, ziet hij. Toch is de behoefte eraan juist toegenomen. Want zonder gemeenschapsvorming krijgt de democratie het moeilijk.
Casuïstiek ‘Hoe bieden we betere vormen van collectieve hulp?’
‘Ik ben sociaal werker in een wijkteam in een stad waar we eerstelijns psychosociale hulp bieden aan inwoners die daar behoefte aan hebben. Mijn werk ervaar ik als waarde- en betekenisvol. Mijn collega's en ik voeren gesprekken op scholen, bij huisartsen en in het wijkgebouw, werken samen met partners en zijn aanspreekbaar voor inwoners.
Twee vrouwen, één missie
Twee opbouwwerkers van verschillende generaties vertellen over hun weg naar het opbouwwerk, hun persoonlijke achtergrond en hun visie op het vak: Albertje Nienhuis en Yamina Akachar. ‘De omgeving speelt een grote rol. Daarom is het belangrijk om niet alleen naar individuele oplossingen te zoeken.'
Toekomstverkenning Opbouwwerk in een nieuwe wereld
Hoe ziet de samenleving er over honderd jaar uit? En wat betekent dat voor huidig en toekomstig opbouwwerk en voor samenlevingsopbouw nu en in de toekomst? Dit najaar zal een groot aantal professionals zich, vanwege honderd jaar opbouwwerk, in groepssessies buigen over deze vragen. Riëtte Duynstee woonde een proefsessie bij en schreef daar een reportage over. ‘Connecting the dots blijft de essentie van wat opbouwwerkers doen.'
Tien jaar decentralisaties ‘Het ging te veel over mensen helpen’
Tien jaar geleden werden de Wmo, de Jeugdwet en de Participatiewet overgeheveld naar de gemeenten. Het was ‘de grootste verbouwing van de verzorgingsstaat ooit'. Houriya Harrane, Sjef van der Klein en Jenny Zwijnenburg kijken terug. Ze zijn kritisch, maar zien ook dat het sociaal werk veel meer op de kaart gezet is. ‘Bij ons ging het roer om toen een meneer die wilde klaverjassen, maanden op de wachtlijst stond.'
Een kijkje in de keuken van de Britse collega’s
De Britse beroepsvereniging voor sociaal werkers stelt zich activistischer op dan de Nederlandse, is de indruk van Josien Hofs tijdens het jaarcongres van de BASW. Zo riep de beroepsvereniging sociaal werkers tijdens de verkiezingstijd op om te pleiten voor onafhankelijk en autonoom sociaal werk, veroordeelde ze de migratiepolitiek van de Sunak-regering en vraagt ze nog altijd regelmatig aandacht voor sociale misstanden.
Socioloog Abram de Swaan. ‘Ik ben geïnteresseerd in dat wat niet gezegd wordt, maar er wel ís’
Abram de Swaan weet als geen ander zijn vakgebied te ontsluiten. Een gesprek over het blootleggen van verborgen gedachten, het verschil tussen empathie en sympathie, waarom samenleven ingewikkeld is en waarom hij zo blij is dat vrouwen 'het gedrag van kerels' niet langer pikken: 'Dat is mooi aan deze tijd.'
Een sterk merk
Hoe kunnen we met een gemeenschappelijke beroepsidentiteit sociaal werk sterker neerzetten en uitdragen, zo vroeg Jan Willem Bruins zich af in het vorige nummer. Kunnen pleegzorgwerkers, bedrijfsmaatschappelijk werkers, raadsonderzoekers, jeugdbeschermers en jeugd- & gezinsprofessionals zich voegen naar de overkoepelende beroepsnaam ‘sociaal werker’? En willen zij zich onder de BPSW als beroepskoepel verenigen? Thomas Heyman reageert en pleit voor sociaal werk als sterk merk.
‘Teleurstellingen uit het verleden zijn een garantie voor wantrouwen in de toekomst’
Opbouwwerkers doen dagelijks verbindingswerk voor buurtbewoners. In de opleiding heeft opbouwwerk echter geen aparte plaats meer na het afschaffen van CMV. Hopelijk krijgt het in het profiel Welzijn en Samenleving de aandacht die het verdient. Intussen maakt de BPSW zich er sterk voor. Maar hoe activistisch zijn opbouwwerkers vandaag de dag?
Hervinden van de professionele stem
De professionals samenlevingsopbouw en jeugd & gezin van Stichting Trajekt realiseerden zich dat hun eigen professionele logica en praktijken onder druk kwamen te staan, waardoor ze als het ware hun eigen stem aan het verliezen waren. Via hun eigen verhalen uit de praktijk vormden zij een kader voor professionalisering en profilering.
