Professionele identiteit
Casuïstiek ‘Hoe bieden we betere vormen van collectieve hulp?’
‘Ik ben sociaal werker in een wijkteam in een stad waar we eerstelijns psychosociale hulp bieden aan inwoners die daar behoefte aan hebben. Mijn werk ervaar ik als waarde- en betekenisvol. Mijn collega's en ik voeren gesprekken op scholen, bij huisartsen en in het wijkgebouw, werken samen met partners en zijn aanspreekbaar voor inwoners.
Een sterk merk
Hoe kunnen we met een gemeenschappelijke beroepsidentiteit sociaal werk sterker neerzetten en uitdragen, zo vroeg Jan Willem Bruins zich af in het vorige nummer. Kunnen pleegzorgwerkers, bedrijfsmaatschappelijk werkers, raadsonderzoekers, jeugdbeschermers en jeugd- & gezinsprofessionals zich voegen naar de overkoepelende beroepsnaam ‘sociaal werker’? En willen zij zich onder de BPSW als beroepskoepel verenigen? Thomas Heyman reageert en pleit voor sociaal werk als sterk merk.
Hervinden van de professionele stem
De professionals samenlevingsopbouw en jeugd & gezin van Stichting Trajekt realiseerden zich dat hun eigen professionele logica en praktijken onder druk kwamen te staan, waardoor ze als het ware hun eigen stem aan het verliezen waren. Via hun eigen verhalen uit de praktijk vormden zij een kader voor professionalisering en profilering.
‘Het erkennen van het probleem geeft vaak al lucht’
Jolande IJkema is 57 jaar en ze werkt in Wijk bij Duurstede én in Cothen. Ze is haar loopbaan gestart als predikant in de protestantse kerk, eerst in Emmen en daarna in Wijk bij Duurstede. Na 20 jaar maakte ze een switch. Ze volgde de opleiding sociaal werk op de hogeschool in Ede.
